Psychoterapia jest opartą na badaniach naukowych metodą leczenia, zmierzającą do zrozumienia i zmiany, emocjonalnych i społecznych uwarunkowań objawów choroby. Psychoterapia jest podstawową metodą leczenia zaburzeń nerwicowych i zaburzeń związanych ze stresem, zaburzeń osobowości i zachowania, zaburzeń emocjonalnych wieku rozwojowego. Jako metoda pomocnicza zalecana jest w leczeniu osób uzależnionych, w leczeniu i rehabilitacji chorych psychicznie i osób z chorobami somatycznymi.
Psychoterapia jest szansą dla pacjentów usilnie poszukujących pomocy u różnych specjalistów w przekonaniu, że chore jest ich ciało. W psychoterapii można pozbyć się lęku i cierpienia – o ile się chce szukać przyczyn w swoich przeżyciach i wziąć za nie odpowiedzialność. Można powiedzieć, ze psychoterapia zarówno indywidualna jak i grupowa jest doświadczeniem emocjonalnym. Przeżywając na nowo, poznając i integrując różne aspekty swoich przeszłych i teraźniejszych doświadczeń, pacjent uzyskuje nowe spojrzenie na siebie i swoje związki z ludźmi i wypracowuje sposoby rozwiązywania sytuacji problemowych. Każdy z własnego doświadczenia wie, czym jest ból psychiczny. Pojawia się, gdy czujemy się odrzuceni, wykluczeni z grupy, rozstajemy się z ważnymi dla nas ludźmi, tracimy coś, co bardzo cenimy. Wydaje się oczywiste, że wiele cierpień przeżywanych w świecie wewnętrznym jest skutkiem wydarzeń w świecie zewnętrznym. Nie zawsze tak jednak się dzieje, bywa, że nie sposób znaleźć na zewnątrz przyczyn psychicznych dolegliwości. Nie zdajemy sobie także często sprawy z tego, jak wiele kłopotów w zewnętrznym świecie, szczególnie w kontaktach z innymi ludźmi, wynika z tego, co dzieje się w naszej psychice, jak często padamy ofiarą tego, co Freud określił mianem przymusu powtarzania.
Świat wewnętrzny, życie psychiczne to nasze uczucia, myśli, nastroje. Ale nie tylko. Oprócz tej świadomej warstwy, w naszym życiu psychicznym istnieje ogromny obszar nieświadomości. Zapisane tam są wspomnienia, do których nie mamy już dostępu, konflikty, których nie udało nam się rozwiązać, myśli i uczucia, których wolimy nie oglądać. Dostęp do tego świata mamy w snach, często w sytuacjach trudnych, kryzysowych, ale gdy tak się dzieje, budzi się lęk i bezradność. Czasami treści te wydostają się z naszej nieświadomości, ale w zmienionej postaci, jako niezrozumiałe dolegliwości fizyczne, uporczywe myśli, depresje, lęki, kłopoty ze snem. Samodzielna praca nad sobą, jakkolwiek pomocna, ma swoje ograniczenia. Potrzebna jest profesjonalna pomoc – w dotarciu, zrozumieniu, rozwiązaniu konfliktów, które są źródłem cierpienia, utrudniają życie, osiąganie ważnych celów, uniemożliwiają nawiązywanie i utrzymywanie dobrych związków z innymi ludźmi (zarówno przyjaciółmi, partnerami, dziećmi jak i współpracownikami, szefami czy podwładnymi).Taką profesjonalną pomocą jest psychoterapia.
Psychoterapia psychodynamiczna to rozmowa, choć różni się od rozmów, jakie prowadzimy z bliskimi, czy przyjaciółmi. Jak sama nazwa wskazuje, psychoterapia to zajmowanie się życiem psychicznym. Rozmowa skupia się na tym, co dzieje się w świecie wewnętrznym pacjenta, jego myślach, uczuciach, wspomnieniach, snach i skojarzeniach – czyli tych ulotnych, czasami zaskakujących myślach i obrazach, które nasuwają się w trakcie rozmowy. Rozmowa dotyczy także tego, co dzieje się w życiu pacjenta: co go nurtuje, zaprząta, martwi, ale też cieszy. Terapeuta pozwala pacjentowi zrozumieć, najpełniej i najgłębiej jak to możliwe, jego świat wewnętrzny, związki między tym, co dzieje się w życiu psychicznym a bieżącym życiem. Dzięki temu lepiej można radzić sobie zarówno z tym, co dzieje się w psychice jak i z rzeczywistością.
Psychoterapeuta nie udziela rad i nie daje recept. Postawa taka wynika z szacunku dla pacjenta, dla jego decyzji i wyborów, ale też z głębokiej wiary w to, że pacjent, gdy pozna i zrozumie to, co dzieje się w ukrytej części jego psychiki, okaże się najlepszym ekspertem w swoich sprawach i potrafi podjąć najlepsze dla siebie decyzje.